Kefaret

Gülüyorum yine sıradan mutluluklara

Denizin dibinde oynayan yüzlerce balığa

Hüzün kaplıyor gözlerimi bir uçtan diğer uca

Teslim oluyor bedenim bir kuru ayaza

Nasıl dayanacak gönlüm bu yakıcı soğuğa

Ramak kaldı artık delirmişcesine ağlamaya

Güller açmaz oldu gündüze, aydınlığa

Süzüldü gözlerimden yaşlar birer birer boşluğa

Hiçbir mezar kaldıramaz bu ağır yükü

Acılarımı taşımaya yetmez kimsenin gücü

Geçiyor her yerde artık karanlığın sözü

Açılmıyor insanların körleşmiş kalp gözü

Acıdan elim ayağım titriyor anne yardım et

Kurtar beni karanlıktan, ne bu tutsaklık, esaret

Neyin bedelidir ödediğim tonlarca kefaret

Saldırıyor ruhuma gözü dönmüş binlerce hayalet