Kefarete Batan Güneş

Gidiyorum...

seyduna'm;

//dudaklarımla mayaladım güneşi nehirlerine

iç sadece ellerinle

karlı gecelerine ışık olsun//

ah!.. seyduna'm

kilitledim ayrılığı valizime taşınmıyor hasretin

gece rengi lahitlerde konaklıyor bakışlarım yokluğunda

soğuk han duvarlarında arıyorum sıcaklığını

kurşun değmiş gibi yaralar batıyor tenime

acı yağıyor dilimin aczi/yetine

diyetini ödeyeceğim elbet bu gidişin baykuşlar tüner ocağıma

mengenede sıkışan ruhum sürgün bayırlarında seyduna

koparıp atsan da zakkumuna yasaklı şehrinden

biliyorsun ışığına hep zehirliyim

ezelden

//bendeki senden çoktan geceli yıllarım

azadına mahkum kaldım hilal kaşlı bülbül?i zar'ım//

iliklerimden yıldırımlar geçse de

gece yıldızıma düşünce kutsal kâsesini

mavi eteklerine boşaltıyorum

saçlarının şafağı dolansın boynuma

alaca karanlığımda idam sehpası kurulan

darağacıma

salkım taneleri günahım inci gibi dizilirken ilmiğime

yüreğim kazınıyor yağan yağmurlarında

sebepsiz bir tufana tutuluyorum ansızın

şafağında ninniler söyleyeceğim

kefaretime batan güneşin

şimdi seyduna'm

gölgesiz şiirler yazıyorum kıblesi sana uzanan

düşüyor alnım secdelerine

kırmızı goncalar yetiştiriyorum yaprağını hazan vuran

sabahına zebun olan gecenin

nefesinde

son bulacak esaretim!..