Kelebek Manevrası

teni değişir dudaklarının sıcak, iman dolu

bir kertenkele kuyruğunda renklenen

yeniden yeniden kısalan, kısaldıkça

yalnızlanan

yalınlanan

çalkalanan vakit

gökyüzüne ulaşan

gülümsemen genişliğinde sanki

bereket yağmurları açar avuçlarında

ve gözlerinin bebeklerine denk düşer

iki metalik mısra

sen kent kozasında yüreklenmeye

eklemlerini sınırsızlamaya çalıştıkça

-bilinç

o yanık kanatlı baykuşun bakışları ile

büyük sığınaklı muamma-

bir ejderhanın kızıl yaradılışından

koparır ellerin imge dövmeli rüzgarları

kanatların

ortasında yorgun intihar süsleri

kenarlarında

annemin kekik kokulu oyaları

ki bu aşkın ölümüne yüzülen sarsıntılarında

dalgaları aşmak fiiline kendini çekimleyen

bir delişmen kelebek manevrası