Kelebekler Her Zaman Ölmez

KELEBEKLER HER ZAMAN ÖLMEZ

(NİLGÜN PAKSOYA)

Kaderin ağına takıldım

Hortum gibi dibe çekiliyorum

Kader yalan diyemezsin

Sebepsiz,zamansız,öyle bir yerde bulursunki kendini

Rüzgarın şiddeti,tokat gibi çarpar yüzüne

Kasırga dinince,düşünürsün

Hayatta ne arka bahçeler var

Başka insanlarında sözü geçiyor

Anlaşılmaz dünyada

Seçimlerini yaptığını zannedersin

Önüne çıkanı yaşarken bulursun kendini

Kaderin ağına takılırsın

Dönersin dibe doğru hortum gibi

Güneşi görürsün tepede,ulaşamazsın

Bazende,güneşin içindesindir

Sen karanlığa bakarsın

Sanırsınki karanlıktan kendi güneşini doğurursun

Gün batmaz

Karanlık olmaz bir türlü

Dön güneşe sarıl

Hayat budur işte

Bazende içinde bulunduğun güneş senindir

Etrafında tek bir karanlık,tek bir leke,tek bir ihanet bulamazsın

Mucize anlarında olur,insansın

Kaderle,beyinin kesiştiği,bir yoldur hayat

Kim baskın gelirse,hükümdar odur

Bazen teğet geçer

Bazen buluşur

Hayata asılmalı

Ve her şeye hazır olmalı

Kötüyü görünce,sonu bulunca

İyiki yaşadım demeli

Yaşamın coştukça

Dünyanın binbir hali var demeli

İnsanoğlu

Ya kader,ya ben dememeli

Bilmediğimiz hayatlar

Bilmediğimiz güneşler

Bilmediğimiz dengeler var

İnsanız biz

İşin sırrı

Bastığın yeri

Tepedeki güneşi bilmek

Arası kaderle,beyinin dengesine kalmış

Hepsi bu

Yürürken düşmekte var

Asfaltın kızgınlığında

Kimsesiz yatmakta var

Bu dünyada ölüm var

Bu dünyada insan var

Sağını güneş

Solunu karanlık

Yüzünü insan bil yeter

Ve hep insan yüzünü kullan

Sık sık güneşe dön

Sağ yanından uzak durma

Kıraralarsa bazen ışınlarını

Unutma her güneş ışığı kırılınca

Yeni ışınlar doğurur

Bazen gökkuşağı olur

Her zaman bulutlara saklanmaz

Çaresiz kalınca soluna bakmalısın

Yaşamak için

Yakınlarını kanguru gibi kesende korumak için

Şu dünyada kök salıp kalmak için

Kısa yaşam sınırlarımız varken

Susmak niye

İşte o gün soluna dönmelisin

İnsan olduğunu unutmadan

Savunabileceğin her kaleni savunmalısın

Unutmaki sursuz kale yıkılmaya mahkümdur

Düşman yağmalamasada,sel felaket var

Sel olmasada,dünyanın binbir türlü hali var

Düşman eğilince

İyiki Allahın adaletine bıraktım demelisin

Kendi ellerlinle verdiğim her ceza

Suç olarak döner beynine yüreğine

Ve düşmanı haklı kılar

Bu kez kendi düşmanın sen olursun

Başarısız insanlar,başarısızlıklarını konuşmazlar

Başarılı insanları cezalandırarak,bedelini ödetirler

Başarı suç olur bu kez

Başarısızlık kabul görür

Çünkü tek bir başarı bile

Binlerce başarısızlığa kendini hatırlatır

İç sesini susturmanın tek yolu

Karşı sesi kesmektir

Üstelik en ağır cezayla

Ancak kötü içses

Her kötü gibi kendini bilir

Kilisenin çanları her zamanı geldiğinde çalar

Sonunda iç ses kendini imha eder

Akrebin kendini soktuğu gibi

Çünkü akrep kadar

Kelebekler,kuşlarda var,doğada

Ve aslında akreplerede ihtiyaç var

Doğanın dengesi

Kelebeklerin yaşaması için

Kelebekler her zaman ölmez

11.07.2008.CUMA

(ŞİİRİNİZİN KÖŞESİNDE YORUM YAPMAYA ULAŞAMADIM BİR TÜRLÜ,ÖYLE ÇOK YORUM VARDIKİ.YAŞADIKLARINIZA BİR ŞİİRİMLE TERCÜMAN OLMAK İSTEDİM.SAYGILAR)