Kelebekler Kurtuldu

kalabalıkların uzağında

bizi bize yakınlaştıran şarkıların havaya dağıldığı

dalgınlıkla ağaçları eğip denize varacaksan

daha sonrasını öğrenmen için bir çocuğun elini

kabusmuş gibi yatağında seven ölüye

bu acıdan daha fazlası verilmeyecek

kelebekler kurtuldu

düşün içinde doğaya hediye edilecek yeni bir aşk yok

istiyorsanız benden öncesine gidin

sevgiyle saçlarımı büyüten

ve dağları üstüme örten kalbi kırık biri için

ağlayan gemileri süslüyor limanlar

baba ağzıyla başlayıp orada biten

yanılgılar ordusuyla dağlanmış açık yaralarımız

eski ormanlar yaratıyor kendine

yaprakları yeşil ve suskun

izi kalıyor peşimizde

dengesizliğin ucu azıcık kaçsa

kirpiklerime üşüşen yağmurlar deniyor beni

biraz kokusu kalıyor biraz korkusu

üşüyen ölülerini topluyor yanı başıma rüzgar

açıp yorgunluğumuzu yarıştığımız

yeni mevsimler artık kimsesiz

buğulu başını yokluyor bulutların

kurumuş topraklar gibi üzgün

göz yaşlarını bekliyoruz göğün.