Kelebekler Ülkesi

Tahakkümünden baharın arta kalan

Arsız kelebekler çoğalırdı...

Yorgun ayaklarının değdiği

Tozlu topraklardan,

Gülümsemeden ibaret

Çogulcul bir sessizlik,

Bir ömrün öyküsünü anlatırdı...

İlk karşılaşmamız değildi, son da olmadı

Ki bir gülümseme çocukken okuduğum

Tozlu kitapları anımsatan,

Horoz şekerlerinin dilimde bıraktığı

Kırmızı kadar sübyan,

Atlı karıncaya hayret bakışlardan

Soluksuz bir bekleyiş arifesine

Bozulmadan büyüsü küs çiçeğinin

Su gibi aklimda...

Yanmasın tütsü geçen zaman üstüne,

Andan öte bir boşlukta adım kalsın,

Düşerken ağzından yerçekimsiz bir merhaba

Tarifsiz yürek sancısı aklımı sarsın,

Şaşkın bakışlarımın üzerinden geçmelisin yine,

Bilinmeyen bir ülkenin sınırları çizilirken

Lal yüzümde...

Söylenirdi aşka dair ezgiler

Kelebekler ülkesinde,

Mağrur besteler

Degdikce üryan kanatlarına

Katıksız polen kokusu ciğerimi yakardı

Burnumun direği sızlardı inceden

Ve buğulanırdı öbek öbek gözlerimden...

Soranlara bahar alerjisi demek

Boynumun borcuydu ki,

Hiçbir borç bu kadar pahalı ödenmedi

Dantelli yastık altı düşlerine...