Kelepçe

yorgun askerleriyiz biz bu savaşın

kim bilir kaç kişinin kanını tattı kılıcım

içimiz uslanmaz, içimiz hırçın

artık kahramanları değiliz bu kitabın

bitti artık yaşadıkların bakma arkana

arkan fırtınanın koptuğu deniz

önün karanlık; bir gün kaybolsan da

aydınlık bulur seni yapamaz sensiz

belki bulursun mutluluğu belki de huzuru

ama fazla açılma okyanus canavarına

bir dalga yutarsa seni; kır boynuzu

savaş yorgun asker hayatın pahasına

bitecek bir gün nasılsa bütün acıların

ayrılıktan kaçış yok; doğuştan kelepçeli

tek çaresi sensin bu dinmeyen fırtınanın

kır artık kurtul; aç şu kelepçeleri...