Kelimeler Kadar Yalnızlık

ve şimdi kelimeler kadar yalnızım

bir odam bir de ben hayata kapanmışım

başlamak istiyorum tekrardan

ya da çekip gitmek hayallere

aldığım nefes kadar üşüyorum

verdiğim soluk kadar acıyor bedenim

bu ayrılığın vaktidir

ve içimdeki acemi bir şairin

buruşuk kağıtlarda gizli saklı şiirleridir

karanlığın buz gibi gecelerinde

rüzgarın seni anlatan yönünü izliyorum

sessizlik çığ gibi üzerimde

gel gör ki sonu olmayan

ve sonu olmayacak bir çıkmaza sürükleniyorum

taşıyorum hayallerimi bir kağıtla birlikte

ve ben bir hayata yürüyorum

sonsuzlugun sensiz uçurumundayım

dönüşü olmayan bir yoldayım biliyorum

şimdi daha iyi anlıyorum ki

ben aslında boşa yaşıyorum

ya yüreğimle tam sana geliyorum

ya da yüreğinsiz tam senden gidiyorum...