Kem Göz

Aynı tabağa kaşık atanlar

Birbirlerine kazık atar oldu

Boyundan aşağıya

Sahte bir gerdanlık gibi

Akıştı kem gözlerin zift rengi

İç seslerin suskunluğunda

Nice haset taşkınları köpük köpük birikti

Tırnaklar lezzetinden kemirilmez

Gıybet ince bir sızıdır egonun bedeninde

İstiflenen her bir gün

Zamanın haksız terfisidir ölümlünün hanesinde

Ömür kaçar zaman kovalar

Hep ertelenir yarım kalan davalar

Ne kadar yiğitçe dövüşürsen dövüş

Ölüm yenilmez

Doğuyla batı Güneşi paslaşır

Kimi bilir kimi bilmez...

( Dilerim ki ül'kem' kem'gözlerin şerrinden muaf olur! )