Kemal-i Nefret

düşlerimde yaşlandı benimle

mavi gözleri vardı

duvarları hüzün mizacı bir boya

ruhuma çaktığım bir çividir sessizliğim

karanlık bir deniz karası takınır yüzüm

intihar çığlıkları atarken ellerim

sahte bir orgazmın müdavimi olmuş bedenim

bir yasak aşk doğurdun yine bana

balıkçı tezgahında ellerinde ki kanla

bir silüet çizer gözlerim

istanbulun fahişe kısraklarına

ellerinde bekaret tohumları

çürümeye yüz tutmuş aşklar var şu sıralar içimde

o yüzdendir nefesim hep acı acı sen kokar.......

yürmiüçmayısikibinonbir