Kemâle/Vahiyle Yürüyüş

Ey gönül, dön de gel beri

Işıklar yanar Hıra dağında;

Çekilmiş bir yürek temiz yerine

Gönlün dolmuş iman feriyle.

Ağır ağır çıkacaksın bu dağa

Eteklerinde birçok diken var,

Ayakların kanarken içinde yara

Düşecek kötülük senden uzağa.

Bir sınavdır dünya, ermek için kemâle

Kaç çeşit oyun sergilenir, herbiri birbirinden şahane.

Haydi seç güzel olanı, hangisi uygun sana

Onca yaşam içinden, en güzel olan nedir ya?

Kolay ey can kardeş kolay öyle

Yaratan yarattığını bilmez mi söyle:

Elbet bilir insanı yaratan Allah

Adım adım yükseltir kerametle Allah.

O yüzden bir daha bak yukarıya

Şahdamarından yakın bir Allah var yanında

Yürü durma ayakların altında

And cennetleri olacak, inan çok yakında.

Peki hayat bir işkence mi dersin

Haşa, hayat bir okuldur Rabtir öğreten

Nice erdemler öğrenir geçerken can, ince bir yerden;

Süzülür ruhun tertemiz yükselir arşı alâya

Tak, vahiyden kanatlarını uçur, kendini tertemiz ahlakla.

Hey dostum zor, biliyorum, zor diyorsun.

Hayır, Allah vekil, Allah yar sana, daha ne duruyorsun.

İşte örnek hayat mı istediğin,

Kaç tane sayayım, bak Hz Adem'den Hz Muhammed' e kadar

Her bir Peygamber şaşmayan bir pusula

Yönün bir, kıblen bir, kitabın bir; birlik içinde yoğrul ve diril.

(Şubat 2011 İstanbul)