Kemik Yanıkları

Bana öyle bir keramet sun ki,

Dudağımın ezberini içimdeki kuyularda cirit atan ifrit yavruları bozsun!

Beni öyle bir masala inandır ki,

Kandiller yakılsın düşünce çöplüklerimde unuttuğum yetim anılar mezarlığında

Kursağıma çöken bir yanı okyanus derinliğindeki yolculukta

İt kuyruğunda taşısın sıtma tutmuş kemiklerimin ağırlığını

Yol,

Çıldıran bir kadının hislerine sırnaşan makus arzularda başlasın

Ve solmadan gül bahçelerinde nadasa bıraktığım adam boyu ihanetler

Söylenmiş son cümle ile

Söylenmemiş ilk cümle arasındaki boşlukta bitsin

Sonra,

Gökkukaşığına as kasvetlerini

Uykularımı narınla çimdikle

Ve bırak göğüs çadırımda ölmeyi vaad eden bedenler bozsun

Ellerimin ak matemlerini

Yüzümdeki mutsuzluk pasını gözlerinle yıkayıp

Tehditkar şefkatinle hırçınlığımı kışkırtma!

Sen rüya kırıklarımı terbiye et mesela

Tütsülenmiş mantık sevmeleri

Fırkalar halinde konaklıyorken sevişmelerin yeryüzüne

Gün ışığından yoksun ayrılıkların naibi olarak

Kafeslere kilitli kuşlar belirlerin iflasın hududlarını

Sus diyeyim sus!

Gülünç bekleyişlerin ardısıra

Tesbihimdeki sabır abad olurken

Lanetli saatlerin gündönümlerinde

Ölgün kışlar düşsün ayaklarımın dibine

Kadim telaşlar sürüklesin ruhumu herhangi bir ütopyaya

Ve kulağımın yegane sesi olsun zifiri

Ta ki, ölmekten nefesim kesilinceye kadar