Kemirir Gece

Kemirir gece, kemirir karanlık,

Kemirir aklımı batan güneş...

Açıkta bir yanım,

Çıplak

Ve eksik

Ve umutsuz.

Beklerim ki yağmur yağacak

Yağacakta bitecek susuzluğum.

Muammadır gelecek,

Adı hiç olmadı

Olmayacak!

Sonsuzdan gelip sonsuza gider

Sonsuzdan alıp, sonsuza iter...

Ne umut ne başka bir şey;

Adı hiç olmadı,

Olmayacak

Olacak olanı hiç bilmeden beklemek...

Ve sarhoşluğunda cabası,

Arta kalan yorgunluğun;

Dizlerinde derman kalmaz,

Ayakların istemez artık

Ama yürürsün

Bitecek diye yollar.

Vuslatın aşkı, umut etme alışkanlığı

Ölüme kadar eşlik eder

Ölüm ise, inatçı;

Her şey bitmiştir

Fakat

Hayat bitmez...

Zaman yol gözlemekle geçer!