Kendi Küllerimin Üzerindeyim

akşamın dalgınıyım

unuttum adresimi yorgun yollarda

şaşkınıyım çıkmaz sokakların

bir başınayım karanlığın kollarında

birazdan bu kent beni yutacak

ahşap bir dokunuşla uyutacak

gözlerime gece dolacak

sabahlar güvercinsiz kalacak

yangın yeri ellerimde

tutuşacak dizelerim

sen yoksun

yoksun şiirlerim

diz çöktüm hayata

kendi küllerimin üzerindeydim