Kendim

umut satıyorlar bak tezgahlarda bir alana bir bedava

düşler veriyorlar tek kullanımlık

akşamları kiralıyorlar şehri

sabahları bilmemek için

ağır bir sigara kokusu odanda

kendim ne oldu sana

sevdin diye böyle misin

kaçar adım gibisin kendinden

küstürdüler değil mi seni de

çocukluğuna gidiyorsun her defada

ve sokaklara her baktığında o nu görüyorsun hala

kendim

neden

bu boşvermişliğin içine atmışlığın

yıllardan ağır bir intikam kokusu

nasıl bırakıp gitti bizi günler geceler

bu hayal kim

kim bu resimler

dönemeyiz geriye

yaşadık dolu dizgin

ben yorgunum kendim

dönemem

geri dönemem