Kendim Ettim

Yeniliyorum şeytana hep beş zaman

Kovuluyorum dipsiz bir karanlığa

Bütün kayıplarımla ruhumun sürgünlerine yol aldığım zaman

Yakıcı bir yokluk uzanıyor sonsuz boşluğa.

Kendimi kaybetmemin acısını çok çektim

Ruhum gözümden silinip lağımlara akıyorken

O özlediğim benliğim beni başıboş bırakan gençliğim

Rüzgarında savuruyor ben şeytana yenilirken.

Yaşarın sandım elimi kendi günahıma sildim

Sonra gidip yıkadım geçip gider sandım herşey

Geçip gider terkeder yaşadıklarım kötülüklerim

Oysa bir gölge gibi takipteymiş geçmişim yuvarlanmış herşey.

Aldığım her solukta içime çektiğim hayat

Zehirliyormuş öldürüyormuş beni

Ne yaşasam hep kaybetmişim tam bir tezat

Kime sığınsam hep yitiriyormuşum kendimi.

Hayatımın bir ara o hızla akıp giden döngüsü

Yalnızca küçük hatıralara yerleştirdiğim bir evresi

Ruhumla konuşur gibi titremem düzgün bir masa örtüsü

Kendini sev diyen ruhsuzluğumu kelepçeleyen hayatın bir karesi.

O geçmişteki hayatımı öldürüp şeytanın ateşi altına

Şeytanın acılı evine pis bir dünyaya yeniden doğmaktan

Günahımı tanıdığım o sarhoş günlerimin kahrına

Kulağıma fısıldıyormuş çok yakınsın kurtulamazsın ateşte yanmaktan.

Geçmişin savruk rüyasından kırıntılar bıraktım

Sonsuzluğa uzanan hayatımı darmadağın ettim

Hesap anı geldikten sonra göz yaşlarımı kana buladım

Ne ettiysem bu dünyada ben kendim ettim.

kizilentari