Kendimden Kaçtığım Bir Gün

‘Güle solduğunu kim söylemek ister ki

Tomurcuğa artık el olduğunu

Acımasız bir katil gibi bülbülün gırtlağından çalıp ötüşünü

Baharların koynuna bedenlerce kan doldurmayı’

-Elbet ifadeni alır hayat-

Her şey nasıl başladı hatırlamıyorum

Sanırım

Kendimden kaçtığım bir gün sana gelmiştim

Şans bu ya

Sen evde yoktun

Ben kendi kapımda asılı kaldım

Kaçıyorum

Her kaçışım kendimden bir parçayı öldüreceğini bile bile

Ama öyle fazlasıyla başkalaşma isteği var ki içimde

Kendi cenazeme defalarca katılmış olmayı bile umursamıyorum

Hayatın bana dair sorgulamaları oldukça çok

Neyseki uykuyla aram pek kalmadı

Her gece

Zihnimdeki gevşemiş cıvataların gıcırtıları arasında tüm sorularımı bastırıyorum

Vazgeçişlerim oldukça birikti

Artık yükleri taşımakla alakalı bile endişe duymuyorum

Her yolun bittiğini öğrendiğimden beridir

Yükleri yolun akışına bırakıyorum

Ah Tanrım

Alıp başını gitmenin verdiği o hisse diyecek lafım yok

Ama

Keşke bu hisse böyle vurulmadan önce bedelini bana hatırlatsaydın

İnsanlar ne tuhaf demeye hiç mi hiç gerek yok

Gülen yanlarım bile ölen yanlarıma acımıyor

Önceleri insanlara şaşardım

Şimdi gözyaşlarına boğulan sıfatıma bakıp

Kendi kendime kahkahalar içerisinde gülerken

Kimseye kanamaya hakkım olmadığını anlıyorum

Yalnızlıkla barışalı çok oldu

Kahkahası içimi dolduracak insanlar arıyordum bir zamanlar

Hatta gazeteye ilan verecektim

Ama

O kahkahanın bedelini ödenemeyeceğini anladığımdan beridir bu anlamsız arayıştan da vazcaydım

Evet zihnim biraz bulanık olabilir

Ne olmuş

Bir zamanlar hatıraları iyi ve kötü olarak ayırırdım

Zamanla her şeyin taraf değiştirebileceğini anlayınca

Tüm anıları gelişine fırlatıp heybeme atma kararı aldım

Kabul

Sökülmüş taraflarım var

Hatta boyuma beş beden büyük gelen huylarım

Ama

Bahanelerin yamalara iyi gelmediğini fark ettiğimden beridir

Yara bandı kullanmaya da ihtiyaç duymadım

Ah be koca dünya

Anladık

Geldik gidiyoruz içinden

Arkamızda toz zerresi bile kalmayacak belki de

Ama

Gülen güldürür

Ağlatan ağlatır diyerek neden kandırdın bizi

Keşke bu acı gerçeği ölüp de öldüremeyince anlamasaydım

Ah be hayat

Filmlerde bile olmazları tıkıp gırtlağıma

Ancak filmlerde olurları hiç sokmadın ya koynuma

Sana söyleyecek son bir söz bile bulamıyorum

Ama endişe etmene hiç gerek yok

Sadece içimde bıraktığın hiçlik kadar senden nefret ediyorum