Kendime Koştum

Titrek

Bir

Rüzgarın

Esintisiydi

Beni

Sana

Savurup

Sürükleyen

Ya

Okuyacak

Yada

Hadi

Canım

Deyip

Yok

Sayacakdın

Sinsice

Bir

Bahaneyle

Ayağımın

Altında

Hışırdayan

Gazeller

Bir şeyler

Söylüyordu

Bana

Dilleri

Yoktu

Ama

Her ses

Sanki

Bir

Kelime

Bastıkça

Hüzün

Acı

Vuruyordu

Titreyen

Kalbime

Ufak

Adımlarla

Başladım

Yürümeye

Savrulduğum

Yönün

Tersine

Sonra

Kaçarcasına

Kan

Revan

İçinde

Nefes

Nefese

Olana dek

Koştum

Kırılmaktan

Yıkılmaktan

Sevilmekten

Yok yok

Hayır

Sevilmemekten

Korkarcasına

Kendime

Koştum