Kendime Yalnızlık Şehri Kurdum

göklerde uçuyor kalbim

büyük yalnızlığım geziyor

üzgün nehirlere benziyor halim

ne varsa utançtan yana

ateşe veriyorum

yorgun bozgun

donmuş dağ eteklerinden iniyorum

sükun bulmuş gövdem

bir şehre sığınıyor

ürktüğüm gecelerden kurtuluyorum

şehrin maviliğinde kendimi

kendimden saklıyorum.

şehrin pusuları

gece gündüz hiç durmuyor

alevlerine düşmekten kaçıyorum

kızgın çehremi bırakıyorum ardımda

hayal dünyamın

penceresinden giriyorum

kaçıncı gün batımı

her gece başka bir rüya

her yeni gün başka bela

kendim seçtim

mutluluk şehri İstanbul'da

ruhumu bırakıyorum

yalnızlığımı seriyorum yedi tepeye

okunmadan geçen kitabelere

saklanıyorum ..

09.03.2021 / Sarayburnu