Kendine Gel Yasak

Gecenin köründe

Takıldı gözüm yine

Köşeyi döndü

Tam lambanın altından geçerken

Gölgesi yere düştü...

Omzuna oturmuş birisi

Bakıyorum

Seçemiyorum yüzünü

Ama tülün arkasından duyuyorum

Melodik kalp seslerini

Saçları açık

Uçuşuyor

Ha bire

Ayaklarını sallıyor

Ne kadar da mutlu silueti...

Hişt

Kendine gel

Ah ile

Biliyorsun

Ahrette bile yaşayamazsın sen...