Kendini Bulmak

Kayıplar ardından koşarken yarınlara

Kaybolduk mecnun deli aşklara.

Güneşi ararken bulduk en karanlığı

Çıkmak nasıl, kaybolduk kanarken yalnızlığa.

Sancılar çeken yürek, atar kendi içinde

Doğumdan önce bu serzenişlerle.

Yarınlar bugünden yazılır elbet de,

Bulduğumuz ümitler hayaller kendi ellerimizde.

Evet, zamanı öldüren gene biziz

Hiç doymak bilmeyen koca bir deviz

Hayat kardan bir dağ ki; erir durmadan içten

Geçen bir ömür sızıyor bak ellerinden yüzünden.

Kısmet, kader ne dersen de işte avuçlarında

Seçmek olmasaydı eğer neden insan olunur,

Bir çiçek, bir ağaç, bir dağ nasıl yürür kendince

Toplayıp köklerini, eteklerini yürü,

Kaderin tercih ettiklerince bilinir.

(Kasım 2010 İstanbul)