Kent Anıları

Kentleri bırakıp gitmek yazgımdı benim,

bir yaşam boyu alışamadım hiçbirine ve alışamam

hiçbir kenti sevmedim ve sevemem

hiçbir sokağın anısı işlemedi içime!

Ancak yüzler tanıdım, sesler;

yüreğimi bahara dönüştüren

çiçekler açtığım isimler…

farkında olamıyordu insan

doğası müsait değildi anlamaya yaşamadan

ve hiçbir seferinde hazır olmuyordu ama

kentler zamanı geldiğinde; isimleri yiyip tüketiyordu

yüzler ve sesler, hayalete dönüşüp anılara karışıyordu.

Her insan aklında bu anılarla doluşan mezarlıkla yaşıyordu.

Alışıyor insan;

terk ettiğinde bir kenti

o kentin içindeki isimler de terk ediyor kendini

ve sadece yaşayanları değil

ölüleri de sevmeye alışıyor