Kerkükten Ankara'ya Ağıt ( İbret Destanı )
/Yürekten Kerkük geçer
Düşer kanıma sızısı.../
"Dün gece andım, sessizce kanadım
Ben Kerkük'e can oldum
Kerkük bana gurbet
Kerkük'e ben hasret..."
Uyandım uykumun en tatlı yerinde
Haykırıyordu Kerküklü Mehmet
Ve diyordu ki :
Men türküm dedikçe başıma silah
Dayayıp durdular nerdesen gardaş
Yardım görmeyince çektiğimiz ah
Ne deyin sordular nerdesen gardaş
Sönüyor Kerkük'te bir bir ocaklar
Ne kollar uçuştu hem ne bacaklar
Düştükçe pusuya bizim gaçaklar
Hallenip serdiler nerdesen gardaş
Dilimiz, dinimiz, ak yazımız bir
Ülkümüz, türkümüz, dert sazımız bir
Dedikçe Türk ile niyazımız bir
Dellenip vurdular nerdesen gardaş
Tek sana açmıştım gönül dagımı
Seninle unuttum solum, sagımı
Astıkça gönüle al bayrağımı
Kinlenip dürdüler nerdesen gardaş
Dostluğun yalanmış, dildeymiş demek
Sen gelmirsen bari bırak biz gelek
Ettikçe Allah'a gönülden dilek
Öldürüp sardılar nerdesen gardaş
İsterdim derdimi getirmek elle
Unutma dostunu arada belle
Coştukça Türklüğüm çağlayan selle
Şahlanıp yardılar nerdesen gardaş
Aşık Sayani