Keşke Benim Hiç Keşkem Olmasaydı
Keşkesi çok büyüktü bu sevdanın,
Keşke seni sevdiğim kadar çabuk olsaydı unutabilmekte,
Aniden, fitursuzca ve alabildine umarsız
Tekbir kalemde çizebilseydim ismini...
Benim doğrum en doğruydu, aklımsıra.
Keşkelere sığınmak acizlerin işiydi,
Dünyanın etrafında döndüğünü sandığım,
Biri sendin biride ben iki kişiydi.
Ben seni en büyük keşkemin gölgesinde sevdim.
Keşke seni sevdiğim kadar çabuk olsaydı unutabilmekte,
Aniden, fitursuzca ve alabildine umarsız
Tekbir kalemde çizebilseydim ismini...
Şimdi aklımın almadığı, canımın yanmadığı
Elimin varmadığı bir uçta yüreğim...
Şimdi adı konmamış çocuk mahsumiyetinde sevdam
Neler üzecekse üzmüş hayatta bir adam,
Gel gör şimdi eserini de
Ölüme bir adım daha yaklaşsın bu insan....
Keşke seni sevdiğim kadar çabuk olsaydı unutabilmekte,
Aniden, fitursuzca ve alabildine umarsız
Tekbir kalemde çizebilseydim ismini...
Dedim ya sana;
Keşkesi çok büyüktü bu sevdanın
Yaşananlardan arta kalan
Bir ecel çığlığı misali geçmeyen,
İçten içe yiyen içini en büyük yalan.
İnan bana başka birşey değil .
Yalnızca zaman.....
Bu keşkenin vebalini kim çeker bilinmez,
Kim yüreğine koyup elini darağacına yürür
Kim ölüm fermanına kanıyla atar imzasını ve kim
Bilebilir benim en büyük keşkemin adını.....
Keşkesi çok büyüktü bu sevdanın,
Keşke seni sevdiğim kadar çabuk olsaydı unutabilmekte,
Aniden, fitursuzca ve alabildine umarsız
Tekbir kalemde çizebilseydim ismini...
Sevdiceğim....
Keşke benim hiç keşkem olmasaydı...