Keskin Ustura

ince bir yalnızlık boynumda;

kapkara saçların

aklımdan çıkmıyor artık

o son bakışların

yer yer namussuzluklarla

dolu olsada cehennemlerden

kalma düzmece sevdaların..

oysa;

bütün ürkekliğiyle

bizi çağırıyor nazlı yarınlar

ve güneşi müjdeliyor

için için yanan tüm yasaklar..

vede içimizde;

bizi bize mıh gibi çakan

pazarlıksız sevda cellatlarıyla

bekliyor o masum acılar..

şimdi ise tadın dudaklarımda;

bir parça hatıra

bir keskin ustura

inan hala yatağımda kokuyor;

tıpkı ilk günki gibi

sabah uyanışlarıyla karşıladığım

hergün derinleşen yara..