Kethüda, Üç Fidan Ve Eski Tüfekler

Kethüda

İndir bayrakları yarıya

Üç Fidan'a ya da Eski Tüfeklere

Bir dakika sesizlik

Sonra fırtına

Geçmişten aldığı bayrağı geleceğe taşıyanlara selam olsun

Taşırsan o bayrağı vurulursun

"Olsun" diyorsun Kethüda

"Ölmekte var sonunda"

"Ben ölümlerimi bayrak diye taşırım

Ya da ne zaman sarılsam kızıl bir sevdaya

Hayata o kadar yakışırım"

Yakış Kethüda

Yakınlaş aşka,şaraba,sevdaya

Biz sarpa saran

Saçma sapan zamanlarda yaşadık

Yaşıyoruz

Ne kentler alıyor bizi

Ne biz kentlere sığıyoruz

Ah Kethüda dönüp dönüp neden kendimize sığınıyoruz

Sığınacak koca bir dünya varken yanıbaşımızda

Sen,Ben,Bizim Oğlan,kendimizle avunuyoruz

Yaralarını kendi sidiği ile iyiletiren çocuklara dönüyoruz,her yara aldığımızda

Her yara aldığımızda,başımızda akbabalar

Her yara aldığımızda yüzümüzde şaşkın bakışlar

"Hep acemi kalınır mı ulan hayata

Büyüsek ya artık,bıktım bu uçurum kıyısında yaşamalara"

Büyürüz,büyürüz de Kethüda,yine de içimizdeki çocuklara dokunma

Bizi biz yapan birazda o acemiliğimiz

Ondan ya hep hesapsız yenilgilerimiz

Yenilelim Kethüda

Yeter ki umut olsun yarına

/Onlar ki sonunu bildikleri bir savaşa bilendiler

Ne uzlaştılar dünlerle,ne güne baş eğdiler

Ne çekildiler geriye, ne de sessiz gittiler

Yarının aydınlık yüzünde en güzel neferdiler/