Kevsere Memba Bende

Tam sayfa başlık atan ayrılık gazetesi

Öfkemin paketine (k)âğıt olup sarıldı

Yalnız öfke değildi, öfkemden de ötesi

Sanki asâ vuruldu, Nil ikiye yarıldı

Aklımın dudağından içmiş olduğum sevda

Bugün başından değil ruhundan asılıyor

Diğer yanda bîçare, kalbi kırık odada

Korkularım yüzünden vücudum kasılıyor

Kan damlayan kalemim yazıyorken gizleri

Parmak ucumdan ağlar gönlümün aşk gözleri

Mâsum sandığım meltem yüzüme dokundukça

Kasırgaya dönüşüp ezmek istiyor sanki

Yangınımı çoğaltan rüzgârını sundukça

Ömrümü kül ederek üzmek istiyor sanki

Alıştığım yüzünün yokluğu hayatıma

Hayaller sayesinde varlık olarak döndü

Yokluğunun varlığı bunca beliyyatıma

Hasretini ekledi, anılar sende dondu

Yalnızlığım kendime gözlerini yumuyor

Felâket tepinirken hafsalam uyumuyor

Aşkım, bütün aşkların en yüksek tabakası

Fakat bana bakanın gördüğü çorak yağmur

Sadâkat yemininin olmayınca bekası

Suya hasret gök gibi kaldım ardında mağdur

Lezzetsiz sözlerinle mayalanan mamülü

İzzetsiz davranarak nefsine azık ettin

Nefesimle s/allanan nabzımın tahammülü

Sabrını zorladıkça sağduyunu kaybettin

Zebûn kalan gönlümü soktuğun mezar soğuk

Metruk kalbimi sular, kemalâttan bir soluk

Kirpiklerimde ölüm, gözlerimde iç savaş

Bakışımla yakarım siyah kâğıt ülkeni

Genzimdeki kurşuna şaşırır her arkadaş

Çığlığımla yıkarım dayanaksız ilkeni

Ay'a mühür basardın, hatırla şiarını

Tek sözümle gönlüne aşk naklini yapardın

Yetersiz bahaneler dondurdu şuurunu

Oysa ''Biz''li sözlerin gölgesine tapardın

Boşluğa serpmek için biriktirdin sevmeyi

Sebep yokken durdurdun aşkındaki ivmeyi

İşitme cihazını kalbinin kulağına

Takabilsen duyardın yanık sesli gönlümü

Sis basmadan gelseydin sevgilinin ağına

Eminim sonsuza dek unuturduk ölümü

Mûhin gece nöbeti zamanımdan çalarken

Damarlarımda gezen aşkına bağımlıydım

Rüyamın zindanında darağaçları varken

İdam pandomiminde sükûna ılımlıydım

Şafak vakti boğulmak hangi kitaba sığar

Hangi soğuk toprağa sıcacık terim yağar

Nârın göğü tuttuğu yükseliş döneminde

Aşkımın devletine imparator olmuştun

Kurmaca yalanınla cümlenin yükleminde

Âdem'in aldandığı iblise kul kalmıştın

Şehrimin güneşine açtığın derin yara

Yıldızları dolaşıp ciğerime ulaştı

Can havliyle attığım tufan koparan na'ra

Suya sürgün Ferhat'ın yıktığı dağı aştı

Yedi düvel işitti iftira attığını

Lâ-dinî müşrik gibi beni aldattığını

Gülen sabahlarıma atmıştın dinamiti

Çiçeklere akarken siyah giydi seherim

İçtiğin sigaranın yerdeki izmariti

Değerinde olmadı resimlerinde yerim

Toprağı âr, suyu aşk; mutluluk vatanımı

Harfleri örgütleyen anarşist (s)özün böldü

Yalnız senin zikrinle halvetteki kanımı

Mülteci alan tek yer, susuz kalmış bir göldü

Ey asrânın sahibi niyâzımı mim(l)e yaz

İkimizin yönünü kavuşturma hiçbir yaz

Haydi söyle ne varsa içindeki saklından

Kaçamak bakışlarla nedir bu çırpınışın

Söyle ki öğreneyim, neler geçti aklından

Söyle ki ayân olsun âleme için dışın

Mutlu geçen mâziden söyle Ferahnâk haber

Söyle, kara gözüne zümrüt diyeni söyle

Hani beyaz yuvayı yapacaktık beraber

Sînemdeki umudu neden bitirdin böyle

Söyle, aşkın libâsı karanlık değil miydi

Söyle, gecen gündüzden aydınlık değil miydi

Haydi söyle çekinme! ''Ağlayan çölsün sen!'' de

Haydi söyle vuracak o mel'ûn son sözünü

Çölün kumu olsam da kevsere memba bende

Söyle ki gözyaşımla doldurayım yüzünü

2011

MAJ