Kibarca Öldürmek

sustukça batıyordu

dudakları

ve arasında eziliyordu

konuşulacak onca şey

yumdukça gözlerini

kirpikleri arasında

eziliyordu

anılar

ve kirpikleri

Vahşi'nin mızrağından sivriydi

kulağına kaçıyordu

umarsızlık damlaları

ve

bir damlada boğuluyordu

şarkılar

ellerine sığınak oluyordu

montunun cepleri

düşünmüyordu

dışarıda üşüyen

bir çift eli

ve bir gidişi vardı

öyle zarifti ki adımları

iz bırakmıyordu yerde

sadece

yara açıyordu geride

ve kibarca öldürüyordu

adımları

hepsi bu...