Kılıç Yarasından Beter

'Saydığım 'var'ların hepsini

Bir bir çiğneyip indirdim mideme.

'ben'im unufak etti

Sindirdi onları ve kattı kendine.'

Der , başlar söze.

Kılıç kendine bir sahip aramakta

Beklemekteymiş.

Öyle uzun sürmüş ki bu bekleyiş

Paslanmamak için

'boş oturmayayım' der

Kendini bileylermiş.

Oncası da varmış ki

Kabzasından tutup kavramaya çalışmış.

Uyarsa da kulak asmazlarmış

Kabza keskinmiş

Tutanın kanını akıtırmış.

'madem ki kavrayamıyoruz kılıcı

Ne diye durur karşımızda böyle can alıcı

Kışkırtıcı

Ceza gibi baş işkenceci!

Bu işe yaramazı yok etmeli.

Dokunamadan nasıl olacak bu peki?'

Sözün hasılı

Eritmişler çelikten gövdesini.

Gitmiş keskinliği kan akıtan.

Bozulmuş şekli, korkutan.

Öyle bir hal almış ki

Aratmış eskiyi.olmuş beteri.

Kılıç erimiş kor olmuş!

Her birinin göğsüne birer damla akmış.

Akmış koca bir delik açmış.

Kapanmayacak yara bırakmış!

Der, ve keser hikayeyi.

Çünkü,

Acının pazarlığı olmaz.

Ufak kederlere katlanmayan

Onulmaz dertlere düçar olur!