Kim Anlar

Aklımın dehlizinde, yürürken 'varlık' fikri

Gönlümün sancıları gözyaşına dönüşür

Bilinmezi tarife yetmez cümlenin fakrı

Anlamak arzusuyla 'aklım' kalbe danışır

Desem ki sana şimdi özüne resim çizdim

Benim çizdiğim resmi benden başka kim anlar

Yaptığım eserime binlerce övgü dizdim

Görmeye izin yoksa O' ndan başka kim anlar

Ben, beni anlayanla buluşunca ahirde

Neden geç kaldın diye belki hesap sorarım

Kaderin sorgusunda hakkım yok bilirim de

Sebepler neydi diye cevapları ararım

Bilmem gönül bahçende gül mü var diken mi var

Güzel dediğin sözün zakkumdan gibi sanki

Yüzünün ötesinde içini duyan mı var

Bana göre niyetin küfrünün dibi sanki

Anlama kıtlığının doğumundandır sürgün

İsa göğü tutarken Hallac denize aktı

Değişmez yasalardan, hep olur dün ve bu gün

Âlimlerse fenerle adam bulmaya kalktı

Gördüğün mü hakikat, yoksa kanaatin mi

İdrak edene kadar üzülecek çok canlar

Sana gülecek olan geçmiş yoksa atin mi

Sende,bende ne varsa; elbet ancak 'O' anlar

MAJ

Cümle: Herkes ve dilbilgisinde kullanılan anlamı

Fakr: Fakirlik,acizlik

Öz: Ruh

Resim: İnsan (Ruha beden yüklenmesi)

Eser: İnsan ve varlıktaki mucizeler