Kim Bilir

Kim bilir belki gelirim sana

Topladığım en güzel güllerle kapına

Sonra düşünür vazgecerim yada

Kıskanır güller görünce seni kapıda

Gülün bile dikeni dalında

Boynunu büker güller benim gibi karşında

Bir şehrin güneşi beklediği gibi

Saniye sayarak beklemişim seni

Aydınlığınla kurtarırsın diye beni

Dağıtırsın içimdeki karanlığı geceyi

Oysa ay parçası yüzün karanlığın sırdaşı

Sana bakınca ay bile seni kıskanırdı

Onun varken yüzünde 'sevgili' yarası

Senin nur yüzün güneşin yansıması

Kaşların kalem olur yazar şiirlerimi

Herşey sen olmuşsun sanki

Kendin anlatiyorsun kendini

Ben silinmişim silmiş o gözler beni

Ama yaşıyorum hissediyorum kalbimi

Delil değil midir değişiyorsa ritmi

Kim bilir belki yazarım sana

Ben bence yazarım nasıl anlarsan anla

Kelimelerim bir nehirden karışır okyanuslara

Boğulurum sonra dalgalarla girdaplarda

Böyleyimdir ben sen bakma bana

Ben bence yazayım da

Sen nasıl anlıyorsan öyle anla.