Kim Bilir Ölümün Gerçek T/adını

Önce

Gece üzerime çöktü

Sinir uçlarım tahrip olurken

Kamçıladı romatizma ağrıları

Parmak uçlarım uyuşurken

Düştüm zamanın köründe...

Sonra

Şeytan zırhını giydi

Pervasızca kuşattı,

Hayata dair sloganlar

Hükümsüz kaldı ellerimde,

Kulağı çınlattı rüzgar !

Savurdu tüm imgeleri

Düştüm zamanın birinde...

Belki de

İçim sızlarken içimde;

Kirli coğrafyanın bu postalı

Sırtımı bu kadar acıtmazdı

İzleri insafsızlığın lekesini sürmezdi

Biz düşerken zamanın teninden...

Kim bilir

Ölümün acı (t)adını

Şah damarı bize

Bu kadar yakınken !

Barışa susayan yazgımız

Zamansız çakılmış alnımıza

Biz düşerken musalla taşından mezara...

12.07.2014