Kimde Kayboldun

Kimin kimsen yok mu senin

Eşin, dostun, akraban

Kapını çalanın, arayanın, soranın

Yüzündeki bu tenhaya uğramaz mı kimse

Bu feri sönmüş gözlerine bakmaz mı

Daha kaç acıyı yiv edeceksin duvarlara

Kaç suskunluk biriktireceksin dil çeperinde

İnsansızlıktan silinmiş yüzün

Çaresizlikten bilenmiş hüzün

Kim bilir hangi resimlerde gülmüştün

Hangi sohbetlerde çözülmüştü dilin

Hangi gönülde sultandın

Hangi gönülden taşmıştın

Kimin kimsen oldu mu senin

Eşin, dostun, akraban

Sevdinmiydin bir zamanlar, sevildinmiydin

Hangi çiçeğin tozuydun, hangi ağacın dalı

Kimler okşadı başını, kimler sordu halını

Tıka basa doldun mu sevinçten

Tıka basa doldurdun mu acılarını

Kimlere küstün de böyle sahipsiz kaldın

Kimler kırdı da dalını baharsız kaldın

Anladım, kimin kimsen yok senin

Bir sen varsın

Bir de hiç olmayan geçmişin.