Kime Güveneyim

Kesildi damarım kanım akmadı

Kurudu pınarım suyum akmadı

Geçti yar yanımdan dönüp bakmadı

Kime güveneyim kime yar diyeyim

Yüzünün çehresi attı görünce

Bırakıp gittin orada zalimce

Seviyorum dedim kendi dilimce

Kime güveneyim kime yar diyeyim

Yok olmaz senden bir eve gelin

Kaşın oynamazsa durmaz yerinde dilin

Her yanın bahçe olsa koklanmaz gülün

Kime güveneyim kime yar diyeyim