Kime Sorsak Aşkın Bilmecesini

Kime sorsak aşkın bilmecesini,

Kekeme diller, kuru dudaklar.

Belki hatırı sayılır bir kahvenin

Belki, yakın kalır uzaklar.

Hayatın penceresinden bir balon uçurdum

Rengi ela, siyah, belki kırmızı,

Geldiğim her yolun sonu mutlak uçurum

Göremiyorum artık sevda denen yıldızı

Hayır! Hayır çekilin bulutlar,

Açılsın göğün gök ve parlak yüzü

Dağılsın karanlığa ay, yayılsın saçak saçak

Ve getirmek için Umut dolu gündüzü

Hızlansın dar vakitler, geceyi söksün şafak..

Sevda! Ah sevda;

Neden sen kuşandın hayatımın süsünü,

Gözlerin kör,yitirme gönlümün örtüsünü.

Ne kadar da zormuş, hayat incir ağacı,

Gül kururken dalında, bülbül gülden davacı...