Kimim Varki Dost

Zaman şimdide bunu gerektirdi demek ey dost!

Çığ gibi büyüyen duygularımı haykıramıyorum ya

Ben işte ona yanıyorum aslında

Gidişinden fazla güzel dost...

Zaman acılarla besleniyor gibi ey dost!

Tesadüflerin birleştirdiği dostluğumuzu kader ayırıyor zamanın elçisi gibi

Vefasızca sırıtıyor ardından geçer diye

Sadece bekle diyor güzel dost, sadece bekle...

Ama umursamıyor hayasızca akarken be dost.

Kimbilir biz hangi rüzgarın ortasında savrulacağız artık

Bundan çok olmayışın yanımda, boşluğun acıtıyor beni

Kardeşim bildiğim, ondan öte sadık dost...

Artık ilerisini yazamıyorum güzel dost

Kalemimden çok gözyaşım haykırıyor uzaklığına

Kalemim tükeniyor, gözyaşım birikiyor usulca

Affet beni ey dost!

Alışamam ben buna

Affet...