Kimler Kime Muhtaç Değil?

Mustafa Yaralı@diyetler

25 Ağustos 20102 Min. Lesezeit

Çoluk çocuk baba ana/ Kimler kime muhtaç değil?

Arif olsak izden yana/ Kimler kime muhtaç değil?

Öğrenen mi öğreten mi/Uzuvlar mı, can mı ten mi?

Sizler bizler, sen mi ben mi/ Kimler kime muhtaç değil?

Güçlü güçsüz, zengin yoksul/Canlı cansız hangi bir kul,

Yaşam baştan sona okul/ Kimler kime muhtaç değil?

Birey toplum, devlet millet/ Kahır lütuf, izzet zillet,

Düğün bayram, bela illet/ Kimler kime muhtaç değil?

İşçi patron, memur amir/ Ödül ceza, yıkım tamir,

Nihayetsiz birçok zamir/ kimler kime muhtaç değil?

İnsanlardan hayvanlardan/ Meleklerden şeytanlardan,

Söz bilenden, öz anlardan/ Kimler kime muhtaç değil?

Aslan ceylan, karga bülbül/ Bahçe çiçek, dikenle gül,

Bütün harfler, nokta virgül/ Kimler kime muhtaç değil?

Güneş yoksa başak solmaz/ Ambarımız unla dolmaz,

O olmazsa bunlar olmaz/ Kimler kime muhtaç değil?

Dört mevsimle beş duyumuz/ Ten gıdası can suyumuz,

Uymasa da her huyumuz/ Kimler kime muhtaç değil?

Kimi bolluk, kimi darda/ Kimi zarar kimi kârda,

Yedi milyar insan var da/ Kimler kime muhtaç değil?

Şu âlemi seyre dalın/ Her oluştan ibret alın,

Her şey açık, net ve yalın/ Kimler kime muhtaç değil?

Kâinatın yapısında/ Omurgayı çatışında,

Yaratanın kapısında/ Kimler kime muhtaç değil?

Ateş hava toprak ve su/ her varlığın bedeni bu,

Can alıcı sorulan şu/ Kimler kime muhtaç değil?

Görünene doğru bakın/ Görünmezler daha yakın,