Kimliğin Lugatında Şühedâdır Gözlerin

Yaktı geçti cihânı Haşim'in karanfili

Fırtınanın seyrinde nidâ idi gözlerin

Tuhaf sözler duyuldu çıldırdı ruhun fili

İntizârın devrinde sadâ idi gözlerin

Gönül sınır tanımaz kırılır tüm kafesler

Çoğalınca oyunlar şaha kalkar hevesler

Leylâ kadar hayâttır tutulur tüm nefesler

Mecnûn'un bakışında sevdâ idi gözlerin

Belâ kabında ekmek siyah kuytuda cennet

Bomba yüklü kervanda devedeki metânet

Aşkın gerçek yüzünde hâkimdeki merhamet

Toprağın kokusunda ferdâ idi gözlerin

Ankâ tabut misâli hayret yaşıyor ebe

Bebek şefkâte hasret anne zehire gebe

Pranga vurulurken mahzûn oluyor sobe

İntihâr mevsiminde edâ idi gözlerin

Mehtap yangın doğurdu şimdi ölüm hükümrân

Vuslat için zaman yok göğü kapladı hicrân

Mâideler dağıldı sofrasız kaldı cânân

Kaşlar ok olduğunda vedâ idi gözlerin