Kimliksiz Esaret...

çiy düşmüş kirpiklerimi ne vakit ufka salsam

bir çocuk can çekişerek ölür ezelin ıssızlığına

dile susmuş kaç vaveyla erir bir yakamoz derinliğinde

kaç okyanus adaya sığınır yelken ayazı loş bir sessizlikte

bir beden kaç ötenaziye dilenir ari nazarlara aldırmaksızın

söyle bana kaç yıkığın üstüne yeni şehirler inşa edilir güne

ne olur suskunluğunu saplama irine mesken kılcal damarlarıma

yaratılışının küskün ayazında hüzne demleniyor imgelerim

sus tanrıların acizane yasalarını kutsayıp durma artık

ne vakit bir yıldız kaysa gece ayazında,

bir eşkıya son nefesini düşürürmüş arsız zamana

ve ne vakit bir kadın içine alsa

katre katre dişiye susuz hayvani bir er tenini

meninin ılıklığında boğulur timsah gözyaşları tanrıların

salt bundandır sevmeyişleri topraktan bozma bu değersiz varlığı

söyle bana kaç tanrı gördün bir fahişenin hoyrat bacak arası iffetinde

ne olur gider gibi yapma ölü tenimin ıssız mezarlığından

tamuya mahkum ruhlar çörekleniyorken boğazıma ılık ılık süzülüyor demlerim

hani gökkuşağının altından geçince gerçekleşecekti tuttuğumuz dilekler

acıya üşüdü çocukluğumuzun izmarit yazgısında heder olmuş düşleri

güle kanarken yorgun çehresi ömrümüzün morgda yatan iki soğuk bedenden ibaretiz

oysa ait değildi azraile cesetlerimize yapışmış o parmak izleri

beynimize saplanan şarapnelde dirhem dirhem şiir kanadık sevgili

söyle bana kaç cinayet tanığısın küle suskun terli bedenlere bulaşmış şiirlerin

ne olur bakma öyle gözlerime çamura bulanmış altına bakar gibi

şiire benziyor yüzün,

sevgiliye yazamadığı dizelerin hükümsüzlüğünde ölenlerdenim

dokun bana son bir kez kıvrımlarımda yol alsın hissiz parmakların

sen okşadıkça ben boşalmalıyım tüm nefretimle arık dünyalara

gördün mü bak hücrelerimizden eli kırbaçlı katiller yarattık sevgili

ve birbirimizi kanımızla doldurduğumuz göz çukurlarımızda boğduk

ikinci el (kahpeden) yalnızlıklarıma sustum ölümüne umarsız

söyle bana senin de sol yanın ağrıyor mu kagir bir mezarda adımı düşlediğinde

söyle/me bana yan yana yazılan adımızdan kaç ah düşer geceye

ne olur silme beni hayata inatla dik tuttuğun alnının ürkek yazısından

cehenneminde od'a razı cennetinde vasfından utanan iremlerim