Kimseliksiz...

Kimsesiz düşüyor

Kimliksiz çırpınışa sebep

Daim bir yalnızlık

Büyülenişin ardına esir

Devinim kapan itidal

Bağlılıktan daha çok itikat

Suların iniltilerinde

Ayrılmanın eşiğinde

Çığlıktan boğma

Bir sis temaşa seyrinde

Sarhoş seslerin peşinde

Sıradanlığını geçtim

Derdest edilgin

Kimliksiz utanmaz

Daha çok sünepe

Daha çok kelepçe

Tehirli mahkûmiyetinde

Akmaya yeltenmiş denizlere

Kolay değil toprağı gölgelendiren

Ölü beyazın nefesinde uyumak

Mızrak saplayan kalemle

İlmesinden illet düğümleniş

Yavaş sesli yürüyüşlerde

Bir tutam kül serpilmiş

- Belki ölü toprağı -

Sunmadan bir daha adak

Dik gümüşlenmiş ruhu

İpek kefenlerde yumuşamış / pelte

Toprağın ve bulutun üveyliğinde

Dikilmeyen ağacın köküne

O ellerinden sedef sular

- ki yüzüne çarptığın -

Ahvali sinmiş Kaf dağına sığ

Derinlerin dehliz

Gönül bağından süzülüp

Akıtılmayan damlası

Ne savaş ne de barış

Kutsal akıntıları besleyen

Sesindir aralayacak

Kimsesiz susar ses boğulacak...