Kimsesiz Kaldım

Bir gece yarısı kapanmışım tüm dünyaya...

Gün gözlerini henüz kaparken,

Sen yetmemişsin gibi

Abab'ı da terketmiş güneşin

Bir başıma zifir bir odada

Kalmışım kimsesiz.

Sesler duyuyorum...

Boş olduğum karanlık bu odada

Kırmızı tuğlalı, dört köşe

Odamdan sesler duyuyorum.

Yıkılası karanlık...

İçine hapsoluyorum

İçimde biraz bilabil

Defne yaprakları gibi

Soluk yeşil

Rüyalar görüyorum.

Ah acınası halim...

Herca-i kuşlar gibi

Kanat çırpardın umutlara

Olmayacak bir umuda

Gri hayaller ile

Bağlanıp sessiz

Kimsesiz düştün.

Ne rüyalar görüyor artık gözlerim...

Ne de flu anılarını geçmişimin

Şimdi karanlık bir odada

Hapsolmuş bedenim

Abab'ı da terk etmiş güneşin

Gün yüzü görmeyen penceremde

Kimsesiz kaldım.