Kimsesiziz
/her şeyden ötesi
?kimsesizliğin? kanunu ve kitabı aşk oldu
yasaklandı muhafazakar bir tanrının emriyle
kalbinde sadece "ben" kalana kadar
bir süreliğine.../
kayıp bir dilek için
kuzguni gece
tan vaktini
tam vaktinde tavaf ederken
düşlerin belirsizlik saati işliyor
yıldız köşelerinde
ve yapraksız bir ağacın altında sere serpe
kıyameti ertelenmiş ömrümüzün kaderi uyuyor
uyanıyor yanlış bakışlarda birikmiş günahın
okundukça daha çok yanlış olan duanın kabulü sanki
nasıl bir kalabalıksın
ki
o yerde
seni baştan çıkaran bir yalnızlık çağırıyor
şimdi herkesin dolaştığı kimsesizlik gibi
tek başına doğuyorsun
zaman daha çok çocukken başlıyor her şey
sözler gözler yüzler tanıyor bedensiz ruhun
bedelsiz pişmanlıklar için
ya da kendine yazdığın hayatları ayıklama geçiyor
yaprak günlerin
bu ben miyim değil miyim bu ben miyim
ve dikensiz bir gülün renginde kanaya kanaya
kanatmayı öğrenmiş duygularımızın aslı uyuyor
utanıyor zinaya zorlanmış her aşk tarifi
tekrarladıkça atışlarını kalbinde
nasıl bir çoksun
ki
o yerde
seni baştan çıkaran bir aşk çağırıyor
şimdi herkesin yaşadığı kimsesizlik gibi
iki kişi oluyoruz
tesadüftü aslında aklımda bir son
bir meditasyon dönemiydi sanırım
ruhum arsız bir gölge peşindeydi
sesim göçebe
yılların penceremde gülümsediği hayaldi
tüm gerçeklerin intihar etmesi gibi
ve vedasız bir gidişin ardından baka baka
ağlamayı evlat edinmiş gözlerimiz uyuyor
korkuyorum her düğümde düğümlendikçe
kaç hıçkırık benden izinsiz gömer kendini söylesene
nasıl bir bensizlik
ki
o yerde
seni baştan çıkaran bir git çağırıyor
şimdi herkesin yaşadığı kimsesizlik gibi
tek başıma ölüyorum
alicengizoyunu
(...aşk'ın mucizesi ile sınananlar yalnız değildir...sadece kimsesizdir...)