Kimsesizliğim

Kırmızı düşerken tenime

Çekerim kendimi geceden

Sokakların siyah rengi aralarken penceremi

Kalemimin ucundaki kelimeler düşüyor

Sessiz çığlıklar yankılanıyor odamda

Kent yanıyor

Lütfen gözlerime mil çekin.

Sancılarım büyüyor gün geçtikçe

Gece mavisini kapatırken üstüme

Penceremdeki deniz ses veriyor

Uzaklaş

Ya da daha da sokul

Kirpiklerimden düşerken

Avuçlarımın kokusuna saklıyorum seni

Tenimde savaş

Sağır ediyor sensizlik

Duvarlarımda ki gölgene kıvrılıyorum

Cümle başına düşüyorum yokluğunu

Adımlarım sana yakın

Hayalin renksiz

Bahar gelir ya hani

Bende mevsim hep kış

Çiçeklerim beyaza bürünüyor

Uğultular duyuyorum

Korkuyorum

Uzak kalıyor hayat bana

Dokundukça salıyor iplerini

Gri bir kent

Külleri yüreğimde savruluyor

Umutsuzluğa sürükleniyor yarınlarım

Günün yorgunluğu demlenirken dudaklarımda

Kelimeler yankılanıyor zihnimde

Rotası yalnızlığa düşen bir yolum.

Mevsim hazan olsa da

Küçük tebessümler bırakıyorum size

Hadi

Çevirin yüzünüzü bana

Ve

Gülümseyin şimdi.

Not:Şiirime yardımlarından dolayı Meryem Ateş'e teşekkür ediyorum.