Kimseye Yar Olmaz Hayat!

Bilseydim gelir miydim? bu vefasız dünyaya

Ne verdi ki elime, acıdan dertten başka,

Verdiği meşakkatler, çökertti omuzu mu!

Gönlümü vermeseydim, düşmeseydim bu aşka!..

Delicesine sevdim, vefasız yar bilmedin

Çile tarlası gönlüm, bir kez hatır sormadın

Gönül bahçem hazan oldu dallarıma konmadın

Nereden bileceksin, üzmeseydin sen keşke!..

Karlı, dumanlı dağlara, merdiven kursam

Gönül sultanımı sorsam, arasam bulsam

Kalbime şifadır aşkın, sevgiler sunsan

Yorgun yüreğimi yaktın, nafileymiş hep boşa!..

Koştum güzeller peşinden halim kalmadı

Halimi bilecek dostum, sırdaş olmadı

Tek yare güvendim gelip, yaram sarmadı

Kimseye yar olmaz hayat, çok şeyler gelir başa!..

Gönlüm döndü zelzeleye titreyip durur

Engin ol daima dostum eyleme gurur

Dayanma dostuna kanma, ansızın vurur

Ölüm haktır, miras helal, gel biraz da sen yaşa!..

ŞAHİNİM sonu final, ne yaşandı, ne bitti!

Dost dedim, yaren dedim, güvendim boşa gitti

Yaşanan çirkinlikler, bezdirdi cana yetti

Sonun geldi kar etmez, başını vursan taşa!..

OCAK / 2010 / KONYA