Kır Bardakları Kalbimin Üstüne

sen gideli kanım kurumuş akmaz zaten,

sanma ki kan kaybından ölürüm ben

yokluğunda biçare olmuşum önceden

korkma kır bardakları kalbimin üstüne

sol yanımda hiç ağrı dinmedi ki başlasın,

bu damarlarımda kan dolaşır mı sanırsın

hicranın vurduğu bir duyguya aldanırsın

korkma kır bardakları kalbimin üstüne

damarlarımdan kan çekildi sen gittiğinde

bana yaralı bir kalbi hediye ettiğinde

o gün olmuştu herşey kırmızıyı çektiğinde

korkma kır bardakları kalbimin üstüne

ölmek mi o nasıl bir kelime anlamı ne ki,

ölmek ruhu Allah'a iade etmekmiş ne de zeki,

hey! soruyor bir insan iki kez ölür mü peki,

korkma kır bardakları kalbimin üstüne

ah be güzelim ben, sen gittiğim gün ölmüşüm

gözlerim ağlamaya mahkum, sanma gülmüşüm

ömrümde sensizlikten kırılıp zaten dökülmüşüm

korkma kır bardakları kalbimin üstüne

vedaların yüreği, veda edilen yüreği anlamadı

biçare haline yıllarca bir çözüm bulamadı,

iştee kan akacak diye korkuna yer kalmadı

korkma kır bardakları kalbimin üstüne

bir çit sesim çıkmaz dudaklarımın arasından

mecal mı kaldı zaten aldığım aşk yarasından

ne olacak ölürmüyüm vursan kalbimin ortasından

korkma kır bardakları kalbimin üstüne

sen hayalinle boş ufulaklarda ahenkle gez

ölü iki kere ölür diye kim yazabilir ki tez

çünkü ölüler bu alemde ölmüyor iki kez

korkma kır bardakları kalbimin üstüne

ne feryad ederim ne figanım duyulur,

gömülmüşüm üstümde kimler ki yürür

et kemikten ayrılmış vuslatlarım çürür

korkma kır bardakları kalbimin üstüne

açma gömülü olduğum mezarı korkarsın

şimdi bir kuş misali taşım konaklarsın

ah be sevgilim yine çay çiçeği kokarsın

korkma kır bardakları kalbimin üstüne