Kır Çiçeğinin Hikayesi

Kimse sunmamıştı ona hayatı

Hiç kimse de sulamamıştı

Serpilsin, büyüsün diye toprağını

Korumasız,

Korunmasız

Dirençle kaldırdı başını

Gecenin keskin ayazına,

Hırçın rüzgarlara boyun eğmedi

Güneşi karşıladı her gecenin sabahında

Toprağına tutundu sıkı sıkı

O, azimle açmış kır çiçeğiydi...

Mutluydu kendince

Tanımadığı, bilmediği hayatları düşünmüyordu

Ne bülbül vardı hayallerinde,

Ne de yaşamak gülşen de.

Varsa yoksa kendi dünyasıydı düşündüğü

Varsa yoksa suya sevdası

Ama kırıldı bir gün,

İncindi ta derinlerden

Yaşama olan direnci

.................Suyun ihaneti ile

Büküldü boynu..

Bıraktı kendini

Onu koparıp götürecek rüzgara.........