Kır Çiçekleri

Gök,yere çökmüştü nevruzlarla.

Küme küme buluttu nergisler.

Menekşe dağından,

Sümbül koyağına inerken,

Toprağa serpilmiş yıldızlardı çiğdemler.

Çiçekler çağırırken kıra,bayıra;

Düğüne,bayrama koşar gibi koşardık.

Hep,"seviyor" dedirtirdik

Papatya yapraklarına.

Bir gelincik tarlasındaki

Yangının ortasına düşerdik.

Çiçekler çocukluğumdu,

Çocukluğum çiçek.

Bir fide kalmadı,

Saksıya dikecek.

Kokular,şişelerde tutsak;

Ben,çocukluğumdan uzak;

Yitirdiğim özgürlüğümü ararım.

B ı r a k s a l a r ,

Yine o gelincik tarlasında yanarım.