Kiralık Hayat
Her sabah
bir acı doğurduğunda 'hayat '
başladığınız yere dönersiniz
döndüğünüzde
kimseyi göremezsiniz
şaşkın bakışlarınızın gölgesinde
nefesiniz kesilip
içiniz acımaya başladığında
ilk önce
pencerenin önünden
kuşlar uçar
sonra
evet evet sonra
parktaki çocukların sesleri sessizliğe kanat çırpar
verilmiş sözler
yaşanılan hatıralar
üstü tozlanmış hayaller
köşe başındaki 'sahafın' tozlanmış raflarında
adını dahi bilmediğiniz bir şairin yazdığı kitabının içinde
çoktan görücüye çıkmıştır
ilk sayfası açıldığında birer birer
canlanmaya başlar
sana ait zannettiğin ne varsa
her satırını
birer birer kapışırlar
öksüz mirasçılar gibi
kimin kime ne söylediğinin
ne önemi var ki!
tek şahitleri
saksılarda kuruyan çiçekler
gıcırdayan kapılar
penceresiz odalar
sıvası dökülmüş duvarlar ve
çatısı akan bir evdir
nefesiniz kirpikleriniz den düşüp
başladığınız yere döndüğünüzde
kimseleri göremezsiniz
yalnızca
ütüsüz
kirli
ne zaman
nerede
kimden kiraladığınızı
benim gibi
unuttuğunuz
bir hayat vardır üstünüzde...
.
.
....... gölgelere yer yoktur kiralık giyindiğiniz hayatta...