Kırbaçlanan Bulut

İçimin köpürmüş yalnızlığında

cehennem gibi efkârlıyım

eceli gelmiş bir şiir, yazılmayı bekliyor

göz altı torbalarım yanıyor

ambargo koymuşum söyleyeceklerime

artık açar mıyım sesimi bilmem

ey kader keseme fazla gelen keder

yüreğimin güzelliği

yetmedi

acımın, surlarımda yaktığı ateşi söndürmeye

her gece bir öncekinden yangın

bir öncekinden kalabalık

ey keder

ey çağırmadan gelen

limansız kalmış gemiler

açıyor, siyah kanatlarını içimdeki martı

Tanrısal sıcaklığı

kaybetmiş savaşı

bir omzu kanıyor..

ey bir çölleşen bir donan suyum

ey anamın kokusu hayat

vur kafama, vur, vur!!

kendinden ağır sevilerle

lanetlenmiş

bu ölümlü beden....