Kırdılar Umutlarımı...

hadi kopar dalından bir meyveyi

büyür yine kendi baharında

durma yol tüm manolyaları

dağ,bayır ne kadar varsa

çiğ düşmüş yapraklarına çiçeklerinin

kopart,kır,incilt hayatın bağrından

bir başka bahara yine açar

en kırmızı gülleri kır dalından

gül dalında dikeniyle yaşar...

bir ömür bitsede yine açar

her ömür açmaz gençliğim

soldu tüm umutlarım

her çiçek baharında güzel,baharında mutlu.

çiçekler her bahar açar umutlu

ben her bahar mutsuz,umutsuz

kaybettim kopartmışlar ümitlerimi

kırdılar umutlarımı...

çiçekler bu mevsim solsada

bu mevsim çiçeksiz

ben solmuşum ne farkeder?

bu dünya bensiz her mevsim yaşar....